1921 yılına ilişkin anayasa taslağında önemli tartışmalardan biri, Cumhuriyetin ilk taslak metninde yer alan “tam muhtariyet” ifadesidir. Bu ifade, özellikle o dönemde farklı etnik ve siyasi grupların özerklik taleplerini de içerecek şekilde çeşitli yorumlara sebep olmuştur. Bu nedenle, meclis içinde yapılan görüşmelerde söz konusu ifadelerin anlamı ve yasal etkileri konusunda geniş tartışmalar yaşanmıştır.
Meclisin 14 Aralık 1920 tarihli oturumlarında, taslak metinde bulunan “tam” kelimesi anayasa metninden çıkarılmış ve bu sayede ifadenin kapsadığı anlam daraltılmıştır. Bu değişiklik, «siyasi özerklik» veya «etnik özerklik» gibi çeşitli yorumların önüne geçmek amacıyla gerçekleştirilmiş ve böylece merkezi hükümetin güçlendirilmesi sağlanmıştır. Bu karar, aynı zamanda yeni kurulan ve güçlenen ulusal birlik duygusunun pekiştirilmesine de katkıda bulunmuştur.
Özellikle bu dönem, Türkiye’nin birliği ve bütünlüğü açısından kritik bir dönemi temsil etmektedir. Anayasa çalışmaları sırasında muhtariyet kavramı, farklı bölgesel ve etnik gruplar arasında tartışma konusu olmuş ve netlik kazanması amacıyla çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Bu gelişmeler, Türkiye’nin merkeziyetçi federal yapıya doğru evrildiği düşüncesinin oluşmasında önemli rol oynamıştır. Dolayısıyla, 1921 Anayasası’nın yapım süreci, hem ulusal birliği güçlendirme hem de yeni devlet yapısının temelini atma açısından büyük bir öneme sahiptir.
